Conclusies

Op grond van het uitgevoerde literatuuronderzoek naar de langetermijneffecten van XTC komen de auteurs van het Rapport Pennings tot de volgende conclusies:

  1. MDMA is een stof met neurotoxische eigenschappen, ook voor de mens.

  2. Bij XTC-gebruikers is een achteruitgang gevonden van het concentratievermogen en een verslechtering van het geheugen en de stemming, ook bij gebruikers die al een jaar niet meer gebruikten.

  3. XTC-gebruikers zijn vrijwel altijd polydruggebruikers (met name van alcohol, cannabis en amfetaminen) en dit draagt bij aan de verandering van de cognitieve functies en de stemming.

  4. Er zijn enkele aanwijzingen dat de achteruitgang van de cognitieve functies en de stemming die bij XTC-gebruikers is gevonden, (gedeeltelijk) omkeerbaar is. Het herstel verloopt traag en is 1 jaar na stoppen van het gebruik nog slechts gering. Het is niet bekend of volledig herstel mogelijk is.

  5. Bij proefdieren is de stijging van de lichaamstemperatuur (hyperthermie) na toediening van MDMA gerelateerd aan de serotonerge schade in de hersenen. Bij de mens is dit niet bekend, maar wordt dit wel vermoed.

  6. Hoe groter de hoeveelheid MDMA die de gebruiker slikt en hoe hoger de temperatuur waarbij wordt geslikt, des te groter is de kans op hyperthermie en op (langdurige) serotonerge beschadigingen in de hersenen.

  7. Bij de mens correleert de afname van de dichtheid van het serotoninetransporteiwit in verschillende hersengebieden niet met de achteruitgang van de cognitieve functies.

Consequenties voor preventie